4. Α(ρ)σλάν Τζαμί

Ο Α(ρ)σλάν πασάς γκρεμίζει την εκκλησία του Αγίου Ιωάννη, από την οποία κατά μια εκδοχή έλαβε το όνομά της η πόλη και στη θέση της ανεγείρει τζαμί.

4. Α(ρ)σλάν Τζαμί

   Το κίνημα του Διονυσίου αποτυγχάνει. Μία από τις πολλές συνέπειές του είναι το γκρέμισμα των εντός του κάστρου εκκλησιών. Στην ακρόπολη, όπου το τζαμί του Α(ρ)σλάν πασά, υψωνόταν η εκκλησία του Αγίου Ιωάννη, από την οποία κατά μια εκδοχή έλαβε το όνομά της και η πόλη. Η εκκλησία γκρεμίζεται και στη θέση της ανεγείρεται το τζαμί, που φέρει το όνομα του Α(ρ)σλάν πασά, που κατέπνιξε το κίνημα του Διονυσίου. Αξίζει να σημειωθεί πως κατά μια εκδοχή ο Ασλάν (=λιοντάρι) ήταν γενίτσαρος από τη Βίτσα Ζαγορίου. Αξίζει να σημειωθεί πως ο ίδιος όπως και οι απόγονοί του μιλούσαν ελληνικά και όχι τούρκικα. Το τζαμί ολοκληρώνεται το 1618 και ο Ασλάν πεθαίνει και «αγιοποιείται». Πίσω ακριβώς από το τζαμί χτίζεται ο τουρμπές, μαυσωλείο, τάφος του Ασλάν, με ζωγραφισμένα εκπληκτικά ανεικονικά μοτίβα (δεν επιτρέπεται η αναπαράσταση προσώπων στο Ισλάμ) στον θόλο και αλλού.

   Σήμερα το τζαμί λειτουργεί ως δημοτικό μουσείο και έχει μεγάλο ενδιαφέρον καθώς τα εκθέματά του αναπτύσσονται σε τρεις χώρους, έναν για κάθε θρησκευτική κοινότητα των Ιωαννίνων. Άξια αναφοράς είναι το δαμασκηνό σπαθί που αποδίδεται στον Καραϊσκάκη, η στολή του οπλαρχηγού Πουτέτση, τα άμφια του μητροπολίτη Σπυρίδωνα, ένα ιερό εβραϊκό βιβλίο σε κύλινδρο (προίκα του πατέρα στην κόρη). Μπορεί επίσης να δει κανείς τον χώρο που άφηναν οι πιστοί τα υποδήματά τους πριν εισέλθουν στον κυρίως χώρο του τζαμιού.

    Στον περιβάλλοντα χώρο εκτός από το μαυσωλείο του Α(ρ)σλάν  βρίσκονται και άλλοι τάφοι μουσουλμάνων αξιωματούχων. Η ακρόπολη μετά το κίνημα του Διονυσίου  μετατρέπεται σε μουσουλμανικό κέντρο: μεντρεσές, βιβλιοθήκη, μαγειρείο, λουτήρες, λουτρά. Μπορεί επίσης να δει κανείς βλήματα από τον Γερμανικό βομβαρδισμό.

   Κληρονομικώ δικαίω θα διαδεχτούν τον Ασλάν οι απόγονοί του. Κανένα εξαιρετικά σημαντικό γεγονός δεν θα συμβεί στα Ιωάννινα την περίοδο αυτή. Ώσπου εμφανίζεται ο Αλή πασάς, το 17877/8.